Toen we in Bagnols sur Céze op woensdag naar de markt gingen, kwamen we zomaar een quiltwinkeltje tegen in zo'n leuk nauw winkelstraatje. Ik had wel adressen gezocht natuurlijk, maar dat er hier 1 was ben ik niet tegen gekomen. Voor diegenenen die nog naar de Ardeche gaan,
hier is hun adres. Het is een klein winkeltje met beddengoed en quiltstoffen. Het is anders dan wat we hier gewend zijn maar het was wel leuk om er even te strúnen. Catharina heeft een foto gemaakt van de stofjes. Ik heb een paar woorden met de eigenaresse gespoken. Bonjour en
au revoir, want ja dat frans..........haha.
Maar een adres in de buurt wat ik wel op het internet had gevonden was in het lieve dorpje Goudarques. Een heel klein winkeltje , waar de eigenaresse gelukkig wat engels sprak. Ik heb niks gekocht want het viel eigenlijk wat tegen. Maar het was een heel lief winkeltje. Ik had nog meer adrssen op gezocht, maar mijn
mede-vakantiegangers hadden niet echt de interesse voor de winkeltjes die ik wel leuk vond. Dus heb ik het hier maar bij gelaten. Toen we in Castellane waren heb ik nog wel een souveniertje voor me zelf gekocht. Een vingerhoed met lavendel en 'Cigales'. Vond ik wel toepasselijk, en ik had maar gedacht dat ik voortaan waar ik ook ben op vakantie maar een vingerhoed mee moet brengen. Volgens mij is er nog een medeblogster die dat doet, maar kan zo niet bedenken wie het doet. ( Was het niet Katrien of ?).Zo nu zal ik eerst eens bezig met de BBQ , gaan we de kattenoppas even lekker verwennen, want dat hebben ze wel verdiend. Kitty was wel onwennig van ons, en loopt ons nu telkens voor de voeten,want hij zal wel denken straks smeren ze hem weer. Maar nee hoor wij kunnen er weer een jaartje tegen aan!!!!
Gisteren ben ik met Ruke, Jellie en Marietje naar Frederiksoord geweest en we hebben een superdag gehad. We hebben eerst lekker gesnuffeld bij al die heerlijke quiltwinkels. En van snuffelen word je dorstig, dus hebben we lekker bij de picknicktafels gezeten. Op een gegeven moment stond er een dame achter me,en ik herkende haar direct van de foto. Het was Gerda ,een medeblogster en 'zusjelief'.
(Gerda links, ik rechts)Zusjelief had mij herkend naar aanleiding van de kleding beschrijving, grappig hé? Wat is dat leuk om iemand in het echie te ontmoeten die je "kent" via tinternet. Gerda, ik vond het super om je te ontmoeten en met je heb gesproken!!!!!!!!!
Het was de moeite waard om er anderhalf uur voor te rijden want het geweldig. Eerst al de winkels, of had ik daar nou net niet moeten snuffelen?? Want aan gekomen bij Petra Prins, lag daar heel mooi op tafel "Nearly Insane" van Liz Lois.(Voor de dames die mijn blog lezen en niet weten wat het is:Nearly Insane (N.I) is de naam van een quilt die volgens de verhalen ervoor zorgt dat(als je hem afkrijgt) je echt wel helemaal gestoord voelt). Oei, oei, want ergens in mijn achterhoofd hangt al een paar weken een stemmetje van 'zal ik, zal ik niet?'. Want ja dat krijg je als je bij mede(b)logsters aanwipt, en zulke leuke N.Iblokken ziet. Maar ik riep altijd: Eerst blue afmaken, dan weer een nieuw project.Dus de dames riepen van"Doe het nou niet....... eerst iets afmaken!!!!! Dus ik heb beloofd dat ik eerst Blue ga afmaken ....... Maar daarom kan ik toch wel het boek meenemen, en het een jaartje laten liggen toch??? Kan ik er mooi over nadenken wat voor kleuren ik ga gebruiken.
Ook heb ik nog wat batiklapjes meegenomen, die kon ik niet laten liggen. Verder hebben we de route gevolgd. Je kwam bij mensen in de tuin waar allemaal quilts hingen, en door het bos weer terug naar "de koloniehof". Je snapt natuurlijk wel dat het een heerlijk vermoeiende dag was. (we waren er 11 uur en zaten half 5 weer in de auto!!) Dan is het natuurlijk heerlijk dat Jellie onze chauffeur was en we ons lekker konden nestelen op de achterbank met.... je snapt het wel N.I. Dan zie je echt de blokken en denk je; oeps, zoveel stukjes, dan moet je inderdaad knotsgek zijn om hem te maken. Dus als jullie over een poosje gaan denken wat doet ze gek... 
